Tuesday, 13 November 2012

ဖိုးဝရုပ္ေလ၏ထပ္တူညီအျပံဳး

ဒီကိုေရာက္လာတဲ့ လူႀကီးေတြအားလံုး သူတို႔ရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ အတြက္ ေမာင္ရင္လိုပဲ ဖိုး၀ရုပ္ေလးကိုပဲ ေရြးခ်ယ္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေအးေလ…. တကယ္အျပံဳးစစ္တစ္ခု လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ အျပံဳးတစ္ခုရဖို႔ အရုပ္ကေလးဆီက သူတို႔ျပန္သင္ယူၾကရမွာေပါ့´။ အသက္ခုနစ္ဆယ္ခန္႔ရွိေသာ အဖိုးအိုတစ္ေယာက္သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္ႏွစ္ခန္႔က ၀ယ္ယူခဲ့ေသာ ဖိုး၀ရုပ္ကေလးကိုၾကည့္ရင္း ထိုဖိုး၀ရုပ္ကေလးေရာင္းခ်ေသာ ဆိုင္ပိုင္ရွင္၏ တိုးဖြဖြ စကားသံတို႔ကို ျပန္လည္ၾကားေယာင္ေနမိ၏။

ထိုအဖိုးအိုသည္ ဆိုင္ပိုင္ရွင္၏ ဆိုစကားအတိုင္း ဖိုး၀ရုပ္ေလးဆီမွ စစ္မွန္ေသာအျပံဳးတစ္ခုကို ျပံဳးႏိုင္ျခင္းမရွိေသးေပ။ ယခုလည္း သူေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕ေလး၏ အေရွ႕ဖက္ေလးဖာလံုခန္႔ေ၀းေသာ ကားလမ္းေဘးယူကလစ္ပင္ေလးတစ္ပင္ေအာက္ရွိ ထိုင္ခံုေလးတြင္ ထိုင္၍ ဖုိး၀ရုပ္ေလးအား ၾကည့္ရင္း စစ္မွန္ေသာ အျပံဳးတစ္ခုကို ရွာေဖြေနျခင္းျဖစ္၏။ အဖိုးအု္ိထိုင္ေနရာေရွ႕ဖက္တြင္ ကားလမ္းဖို႔စဥ္က ေျမတူးယူခဲ့မႈေၾကာင့္ ေရေျမာင္းႀကီးတစ္ခုျဖစ္ေန၍ ထိုေရေျမာင္း၏ ေရွ႕ဖက္တြင္ မ်က္စိတစ္ဆံုး လယ္ကြင္းျပင္မ်ားသာရွိ၏။ ေရေျမာင္း၏ ေဘးကပ္လ်က္လယ္ကြင္းတြင္ လူငယ္တစ္ဦးသည္ ထြန္စက္ကေလးျဖင့္ လယ္ထြန္ေနေလသည္။ အဖိုးအိုသည္ လူငယ္ကိုတစ္လွည့္ ဖိုး၀ရုပ္ေလးကိုတစ္လွည့္ၾကည့့္ရင္း အျပံဳးပေဟဠိကို ရွာေဖြေနမိ၏။ ထုိ႔ေနာက္ စိတ္ပ်က္စြာျဖင့္ သက္ျပင္းေမာကိုခ်လ်က္ ျပန္ေတာ့့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်၍ မိမိ၏ အေဖာ္အျဖစ္ပါလာေသာ ေတာင္ေ၀ွးေလးကို လက္ျဖင့္လွမ္းယူ၍ အားျပဳလ်က္ မတ္တပ္ရပ္လုိက္ ၿပီးေနာက္ ဖိုး၀ရုပ္ေလးကို ၾကင္နာယုယစြာ လက္၀ဲလက္ျဖင့္ပိုက္ထားလိုက္၏။ ထုိ႔ေနာက္ ေလေကာင္းေလသန္႔ရေသာ လယ္ကြင္းျပင္ႀကီးမွေလကို တစ္၀ႀကီးရွဴရႈိက္ရန္ လူငယ္ေလးရွိရာလယ္ကြင္းဖက္သို႔ လွည့္လိုက္စဥ္ စူးရွနာက်င္စြာျဖင့္ ေအာ္လိုက္ေသာအသံတစ္ခုကို ၾကားလိုက္ရ၏။ အဖိုးအိုနည္းတူ လယ္ထြန္ေနေသာ လူငယ္ေလးလည္းၾကားဟန္ရွိျပီး လူငယ္ေလးသည္ အဖိုးအိုရွိရာသို႔ အေျပးေရာက္ရွိလာၿပီး အသံလာရာဆီသို႔ ၾကည့္၍ ေဒါသထြက္ေနပံုရ၏။ ပါးစပ္မွလည္း….. `ေတာက္ရက္စက္လိုက္တာ´ ဟု ေရရြတ္ေန၏။ အဖိုးအိုသည္ လူငယ္ေလး၏ ေဒါသထြက္ေနပံုကိုၾကည့္၍ ေငြ႕ေငြ႕ျငင္ျငင္ျပံဳးေန၏။


ၿပီးေနာက္ လူငယ္ေလးအားအဖိုးအိုက… `လူေလး ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေဒါသထြက္ေနရတာလဲ´ဟု ေမးလိုက္ရာ လူငယ္ေလးသည္အဖုိးအုိအား ေရေျမာင္းၾကီး၏ကမ္းစပ္ေဘးသုိ႕လက္ညႈိးညႊန္၍ `ဟုိမွာ ၾကည့္လုိက္ပါဦး အဖုိးရယ္ ေျမြကသူ႔ရမၼက္အတြက္ သူမ်ားအသက္ကို ရက္ရက္စက္စက္သတ္ေနတာ´ ဟု အဖိုးအိုအား ေျမြတစ္ေကာင္မွ ဖားတစ္ေကာင္အားျမိဳေနသည့္ျမင္ကြင္းကုိ လက္ညိႈးညႊန္ျပလိုက္၏။ အဖိုးအိုသည္ လူငယ္ေလးညႊန္ျပရာသို႔ ၾကည့္လုိက္ရာ ေရေျမာင္းၾကီး၍ကမ္းစပ္ေဘးနားတြင္ ေျမြတစ္ေကာင္သည္ဖားတစ္ေကာင္အား အငမ္းမရျမိဳေန၏။ ဖားကေလးသည္လည္း စူးရွနာက်င္စြာ အသက္လုရုန္းကန္ေန၏။ ထုိ႔ေနာက္ ဖားကေလးသည္ အင္အားႀကီးမားေသာေျမြ၏ အၿပီးသတ္၀ါးျမိဳျခင္းကို ခံလုိက္ရ၍ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္အား နာက်င္တိုးသဲ့စြာ ေအာ္ဟစ္ရင္း ျငိမ္သက္သြြားေလ၏။ အဖိုးအိုသည္ ထိုျမင္ကြင္းကိုၾကည့္၍ သက္ျပင္းေငြ႕ေငြ႕ခ်ရင္း …. .`ဒါ သဘာ၀ပဲကြယ္ ဘာမ်ားဆန္းလို႔လဲ´ ဟု ေျပာလိုက္ရာ လူငယ္ေလးက … `ဗ်ာ..ဒါသဘာ၀ ဟုတ္လား´ မေက်ခ်မ္းေသာေမးသံ။ အဖိုးအိုက ေအးခ်မ္းေသာအျပံဳးျဖင့္.. `ဟုတ္တယ္ေလကြယ္ ဒါမ်ိဳးေတြက ဒို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ခဏခဏေတြ႔ေနၾကပဲဘာမ်ားဆန္းလို႔လဲ´ ဟုျငိမ္းခ်မ္းေသာေျဖသံ။ လူငယ္သည္ မခံမရပ္ႏိုင္စြာျဖင့္ အဖိုးအိုအား `အဖိုးအတြက္မဆန္းေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ ဆန္းတယ္အဖိုး အဲဒီလို မတရားမႈမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းမုန္းတယ္´ဟု မိမိ၏ယုံၾကည္ခ်က္ကုိျပာျပလုိက္ေသာအခါ အဖိုးအိုက ဖိုး၀ရုပ္ေလးကို ၾကည့္၍ ျပံဳးလုိက္ရင္း…`ကဲ ဒါဆို လူေလးက ဘယ္လုိလုပ္မွာလဲ´ဟု ေမးလိုက္ရာ လူငယ္ေလးက `အဖိုးရဲ႕ ေတာင္ေ၀ွးခဏေလာက္ ငွားပါလား´ဟုေတာင္းဆုိေသာအခါ အဖိုးအိုက ဖိုး၀ရုပ္ေလးကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေပြ႕ပိုက္ထားရင္း ေတာင္ေ၀ွးအား လူငယ္ေလးဆီသို႔ လွမ္းေပးလိုက္ရင္း `ေရာ့ယူပါကြာ မင္းငွားေတာ့လဲ ေပးရတာေပါ့´ဟု ေျပာလိုက္ေလ၏။ လူငယ္ေလးသည္ အဖိုးအို ကမ္းေပးေသာ ေတာင္ေ၀ွးကိုယူ၍ ေျမြရွိရာသို႔ အေျပးတစ္ပိုင္းျဖင့္ သြားေရာက္၍ …`ကဲကြာ မတရားမႈကို လုပ္အံုး ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္းလုပ္အံုး´ဟု ေဒါသႀကီးစြာ ေရရြတ္လ်က္ ေျမြ၏ဦးေခါင္းအား အဖိုးအို၏ ေတာင္ေ၀ွးျဖင့္ ဆင့္ကဲဆင့္ကဲ ရိုက္သတ္ေလရာ ေျမြ၏ဦးေခါင္းသည္ ညက္ညက္ေက်လ်က္ ခႏၶာကုိယ္ပိုင္းမွာ တြန္႔လိမ္ေန၏။ လူငယ္သည္ စိတ္ေက်နပ္သည္အထိ ရိုက္ႏွက္ၿပီးမွ အဖိုးအိုရွိရာသုိ႔ျပန္လာ၍ ေတာင္ေ၀ွးအား ျပန္ေပးရင္း `ေတာင္ေ၀ွးငွားတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္အဖိုး အခုမွပဲ မတရားမႈကို ေျဖရွင္းႏုိင္ေတာ့တယ္´ ဟု ေျပာလိုက္၏။ အဖိုးအိုသည္ လူငယ္ေပးေသာ ေတာင္ေ၀ွးကို ျပန္ယူရင္း …`လူေလး မင္းစိတ္ေက်နပ္သြားလား´ဟု ျပံဳးေငြ႕ေငြ႕ျဖင့္ေမးလိုက္ရာ လူငယ္က..`ဟုတ္တယ္ေလ အဖိုး ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္းတဲ့ အေကာင္ကုိ ဒီနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းလုိက္ရတာ စိတ္ထဲမွာ ေပါ့သြားတယ္´ ဟု ျပန္ေျဖလိုက္စဥ္ လူငယ္ေလး၏ မ်က္ႏွာတြင္လည္း မိမိလုပ္ရပ္အတြက္ ဂုဏ္ယူေက်နပ္ေနပံုရေသာ အျပံဳးမ်ိဳးျပံဳးေန၏။


အဖိုးအိုသည္ မိမိ၏ ေတာင္ေ၀ွးတြင္ေပေနေသာ ေျမြ၏ေသြးစက္မ်ားကို လွည့္ပတ္ၾကည့္ရႈရင္း လူငယ္ေလးအား …`အဖိုးေတာ့ လူေလးကိုယ္တိုင္ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္း မတရားမႈကို ထပ္လုပ္လိုက္တာကိုပဲ ေတြ႕တယ္ကြယ္ …ဒီၾကားထဲ အဖိုးရဲ႕ ေတာင္ေ၀ွးေတာင္ အဆစ္ပါသြားၿပီး ေသြးစြန္းသြားတယ္ကြယ္´ဟု ျငင္သာစြာေျပာလုိက္ရာ လူငယ္က အ့ံၾသဟန္ျဖင့္ `ဗ်ာ ..ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္းတဲ့ မတရားမႈကို ထပ္လုပ္လိုက္တယ္ ဟုတ္လားအဖိုး ဒါဆို အဖိုးရဲ႕ေတာင္ေ၀ွးကို ဘာေၾကာင့္ငွားတာလဲ… ကၽြန္ေတာ္မတရားလုပ္တယ္ဆိုရင္ အဖိုးရဲ႕ ပေယာဂလည္း ဘယ္ကင္းမလဲ´ဟု မေက်မနပ္ျဖင့္ ျပန္ေျပာလုိက္ရာ အဖိုးအုိက `ေအး ငါ့ေတာင္ေ၀ွးငွားလုိက္တာ မင္းစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္လုိ႔ ေလ မင္းက ေျမြကိုသတ္မယ္မွမေျပာဘဲ´ ဟု ျပန္လည္၍ေျဖေသာအခါ လူငယ္က `ဟာဗ်ာ အဖိုးက ကၽြန္ေတာ္ေျမြကို ရိုက္မယ္မွန္း သိသိႀကီးနဲ႔ ေတာင္ေ၀ွးကို ငွားတာပဲ အခုမွ ဘာေၾကာင့္ ေ၀့ေ၀့၀ုိက္၀ိုက္ေျပာေနရတာလဲ´ဟု မေက်နပ္အျပစ္တင္ေသာ အခါ အဖိုအုိက `ေအးကြယ္ အဖိုးကလည္း ေျမြမေသတုတ္မက်ိဳး အျဖစ္မ်ိဳးကို မင္းလုပ္မယ္ထင္တာ အခုေတာ့ လူေလးက ဖားလည္းေသ၊ ေျမြလည္းေသျဖစ္ေအာင္ လုပ္လုိက္တာကိုးကြယ့္´ဟု ေျပာလုိက္ရာ လူငယ္က… `အဖိုးရဲ႕ေတာင္ေ၀ွးမွာေပေနတဲ့ ေသြးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေဆးေပးပါ့မယ္အဖိုး ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္လုပ္ရပ္က တရားတယ္လို႔ပဲ ထင္ပါတယ္´ဟု မိမိယုံၾကည္ခ်က္ေျပာျပလုိက္စဥ္ အဖိုးအုိက `ရပါတယ္ကြယ္ အဖိုးရဲ႕ေတာင္ေ၀ွးကုိ အဖိုးကုိယ္တိုင္ပဲ ေဆးပါ့မယ္..လူေလးေဆးရမွာက လူေလးရဲ႕ရင္ထဲမွာ စြန္းေပေနတဲ့ ေဒါသေသြးေတြပဲကြယ့္..´ဟု ညင္သာစြာ အေျပာ လူငယ္က အ့ံၾသစြာျဖင့္`ဗ်ာ ေဒါသေသြး ဟုတ္လားအဖိုး… အဲဒါကို ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လုိၿငိမ္းရမွာလဲ ဟုေမးလိုက္ရာ အဖိုးအိုက `ေမတၱာေရစင္နဲ႔ ၿငိမ္းေပါ့ကြယ္´ဟု ေျပာလုိက္ေလသည္။ ထိုအခါ လူငယ္က `ဘယ္လုိဘယ္လုိ ..အဖိုး..ေမတၱာေရစင္နဲ႔ ဟုတ္လား လက္ေတြ႕ပဲ ခုနက မတရားမႈကို မျမင္ရတဲ့ ေမတၱာနဲ႔ ၿငိမ္းလို႔ရပါ့မလား..ကၽြန္ေတာ္မယံုဘူးအဖိုး..ကၽြန္ေတာ္က ကုိယ္ေတြ႕မ်က္ျမင္ ကိစၥေတြကိုပဲယံုတယ္´ဟု ေျပာလုိက္ရာအဖိုးအိုက လူငယ္အားနားလည္ေစရန္ စိတ္ရွည္ရွည္ထားမွရမည္ဟု ေတြးလိုက္ၿပီး`ေလကုိမင္းျမင္ရလား လူေလး´ဟုေမးေလသည္။ `ဟင့္အင္း..ဒါေပမဲ့ ေလက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အျမဲထိေတြ႕ေနေတာ့ ကုိယ္ေတြ႕မ်က္ျမင္လုိပါပဲ. . ဒါေၾကာင့္ မျမင္ရေပမဲ့ ေလရွိမွန္းကၽြန္ေတာ္သိတယ္ အဖုိး´ဟု ေျပာလိုက္ရာ အဖိုးအုိက.. `ဒါဆိုလူေလး အေဖနဲ႔အေမက လူေလးကို သေႏၶခေစတဲ့ ကိစၥကုိေရာ လူေလးျမင္ခဲ့ရလုိ႔လား..အဖိုးရဲ႕ဥပမာရိုင္းသြားရင္ခြင့္လႊတ္ပါကြယ္.. ကုိယ္ေတြ႕မျမင္ရေပမဲ့ ယံုရမဲ့ကိစၥေတြ ရွိတယ္ဆိုတာ သိေစခ်င္လို႔ပါ´ဟု ေျပာလိုက္ရာ လူငယ္က `ဒါကေတာ့ သတၱေလာကရဲ႕ မ်ိဳးဆက္ပြားေမထုန္ကိစၥဆိုေတာ့ မ်က္ျမင္မဟုတ္ေပမဲ့လည္း ေလာကသဘာ၀မို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုတယ္အဖိုး´ဟု ေျပာလုိက္ရာ အဖိုးအိုက `ဒါဆိုလူေလးက သဘာ၀တရားကို ယံုတယ္ေပါ့ .. ေကာင္းၿပီေလ လူေလးကို ေမးခြန္းတစ္ခု ေမးရဦးမယ္ .. လူေလးခ်မ္းတဲ့အခါ တုန္လား..ပူတဲ့အခါ တုန္လား´ ဟုေမးလုိက္ရာ လူငယ္ေလးသည္ နားမလည္ဟန္ျဖင့္ `ဗ်ာ..ေမတၱာကုိ သက္ေသျပဖို႔ ခ်မ္းတာေတြေရာ၊ ပူတာေတြေရာ၊ တုန္တာေတြေရာ ပါတာဘဲလားအဖိုးရယ္´ ဟုေျပာလုိက္ရာ အဖုိးအိုက သေဘာက်စြာျပဳံးလုိက္ရင္း `ဘာလဲ လူေလးက အဖိုးစကားလမ္းေၾကာင္းလႊဲလိုက္ၿပီထင္လုိ႔လား အဲဒီလိုမဟုတ္ပါဘူးကြြယ္ အဖိုးေမးတာကိုပဲ ေျဖစမ္းပါ.´ဟုုေျပာလုိက္ရာ လူငယ္ကစိတ္မပါေသာေလသံျဖင့္ `ခ်မ္းတဲ့အခါ တုန္တယ္ အဖိုး´ဟု ေျပာလုိက္ေလသည္။ ထိုအခါ အဖိုးအိုက `လူေလးမင္းကေလးေတြကို ခ်စ္တတ္လား.. ဥပမာကြာ မင္းရဲ႕သားသမီး၊ ညီမေလး၊ ညီေလး၊တူ တူမေလးေတြေပါ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ တြတ္တီးတြတ္တာ စကားေျပာတတ္တဲ့အရြယ္ေတြကိုေပါ့´ ဟု ေမးလုိက္ရာ လူငယ္ေလးသည္ အိမ္တြင္ က်န္ခဲ့ေသာ သူ၏ညီမေလးကို ျပန္ျမင္ေယာင္လ်က္ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ျပံဳးလုိက္ၿပီးေနာက္ အဖိုးအိုအားၾကည့္၍ `ဟုတ္ကဲ့အဖိုး..ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ညီမေလးကို သိပ္ခ်စ္တာ အိမ္မွာဆို သူ႕ပါးေလးႏွစ္ဖက္ဖြဖြဆုပ္ရင္း တဟင္းဟင္းနဲ႔႔ က်ီစယ္ေဆာ့ကစားရင္း တုန္ေနေအာင္ခ်စ္တယ္´ ဟုေျဖလုိက္စဥ္ အဖိုးအိုသည္ လူငယ္ေလးအားတစ္လွည့္ မိမိ၏ ဖိုး၀ရုပ္ေလးအားတစ္လွည့္ ၾကည့္၍ လက္ကနဲ႔ ျပံဳးလုိက္ရင္း `လူေလးက ညီမေလးကုိ တဟင္းဟင္းနဲ႔ တုန္ေနေအာင္ခ်စ္တာလား..ခုနက လူေလးေျပာေတာ့ ခ်မ္းရင္တုန္တယ္ဆို ..အခုခ်စ္ေတာ့လည္း တုန္တာပဲလား….ဟား..ဟား´ဟု ရယ္ေမာရင္း ေမးလုိက္ရာ လူငယ္က `အာ..ဒါကေတာ့ ဘယ္တူမလဲအဖိုးရဲ႕ ´ဟုေျပာလုိက္ရာ အဖိုးအိုက ဖိုး၀ရုပ္ေလးကုိၾကည္၍ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲျပံဳးရင္း လူငယ္အား`ေအးပါကြာ …ငါဆိုလိုခ်င္တာလည္း အဲဒါပါပဲကြယ္..လူေလးရယ္ ..ခ်မ္းလို႔တုန္တာက ခႏၶာေဗဒ ဇီ၀ကမၼသေဘာတရားေၾကာင့္ …ပါ.ခ်စ္လို႔တုန္တာက ဘာေၾကာင့္ ထင္လဲလူေလး..ေမတၱာေၾကာင့္ကြယ္ ..ေမတၱာေၾကာင့္ .. ဒါကေတာ့ လက္ေတြ႕သိေအာင္ လူေလးကို ဥပမာေပးတာဆိုေတာ့ လူေလးအေနနဲ႔ ေမတၱာကို ယံုၾကည္သင့္ၿပီ လူေလး´ဟု ေျပာလုိက္ရာ လူငယ္သည္ အဖိုးအိုအား တစ္လွည့္ ဖိုး၀ရုပ္ေလးအားတစ္လွည့္ၾကည့္ရင္း ထုိအဖိုးအို၏ အျပံဳးသည္ ဖိုး၀ရုပ္၏ အျပံဳးႏွင့္ အေတာ္တူညီသည္ဟု စိတ္ထဲမွာ မွတ္ခ်က္ခ်ရင္း အဖိုးအိုအား …`အဖိုးေျပာေတာ့လညး္ ဟုတ္တာပါပဲ ..ေမတၱာတရားကို ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ပါၿပီ… ဒါေပမဲ့ ဘယ္လုိေမတၱာထားရမွာလဲ ..အဖိုး´ဟုေမးလုိက္ရာ အဖိုးအိုက `ခုနက လူေလးသတ္လုိက္တဲ့ ေျမြနဲ႔ဖားကို ပဲၾကည့္…အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေျမြကမုဆိုးေပါ့ ..ဖားက သားေကာင္.. ဒါေပမဲ့ လူေလးနဲ႔ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေတာ့ လူေလးက မုဆိုးျဖစ္သြားၿပီး .. ေျမြကသားေကာင္ ျဖစ္သြားတယ္မဟုတ္လား…. တစ္ကယ္လုိ႔ေျမြနဲ႔ဖားေနရာမွာ က်ားတစ္ေကာင္နဲ႔ သမင္တစ္ေကာင္ ျဖစ္ေနရင္ေကာ လူေလးက က်ားကိုသတ္မွာလား… မတရားဘူးလုိ႔ေျပာအံုးမွာလား..အဲဒါေတြအားလံုးဟာ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္းသဘာ၀ေတြေပါ့… ေမတၱာတရားမရွိလုိ႔ျဖစ္ရတာေပါ့ကြယ္ …ေလာကမွာ ေမတၱာတရားမရွိရင္ မတရားမႈက ႀကီးစိုးတတ္တယ္ကြယ့္..´ဟု ေျပာလိုက္ရာ လူငယ္သည္ အဖိုးအုိအား ရိုေသေလးစားစြာၾကည့္၍ `ဖားနဲ႔ေျမြလုိ အျဖစ္မ်ိဳးေတြ ၾကံဳလာရင္ ဘယ္လုိေမတၱာတရားထားရမွာလဲ အဖုိး´ ဟု ေမးလိုက္ရာ အဖိုးအိုက ေလးနက္စြာျဖင့္ … `ဖားကို ရွင္ေစခ်င္လုိ႔ ေျမြကိုရိုက္ရင္လဲ သူ႕အစာကို လုတဲ့သေဘာပဲေလ ဒါကို ေျမြဘက္ၾကည့္ရင္ မတရားမႈပဲေပါ့ ..ဖားေသရင္ ေသပါေစဆိုၿပီး ေျမြကိုဒီအတုိင္း ၾကည့္ေနျပန္ရင္လည္း ဖားဘက္ၾကည့္ရင္ ေျမြက ႀကီးႏုိင္ငယ္ညွင္း မတရားမႈကုိ လုပ္တာေပါ့ကြယ္ ေျမြကသာ ေမတၱာတရားရွိရင္ ဖားမေသဘူးေပါ့ .လူေလးသာေမတၱာတရားရွိရင္ ..ေျမြလည္းမေသဘူးေပါ့ အခုေတာ့ ေျမြရဲ႕ အကုသုိလ္ကို လူေလးက ပခံုးထမ္းေျပာင္းယူလုိက္သလုိ ျဖစ္သြားခဲ့ရတယ္ ..တကယ္လို႔ လူေလးသာ ေမတၱာတရားထားခဲ့ရင္ အဲဒီ သတၱ၀ါႏွစ္ေကာင္ကို ၾကည့္ၿပီး `မိတဲ့သူလည္း မိပါေစ…လြတ္တဲ့သူလည္း လြတ္ပါေစလို႔ ေမတၱာပို႔ခဲ့ရင္ လူေလးမွာ အကုသိုလ္ မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့ ´ဟုေျပာလုိက္ရာ လူငယ္က ေလးနက္တည္ၾကည္စြာျဖင့္ ……. `ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အဖိုး..ေလာကမွာ ဖားနဲ႔ေျမြလုိ အျဖစ္မ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီး ၾကံဳေတြ႕ရရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လုိ ေမတၱာထားရမယ္ဆိုတာ နားလည္သြားပါၿပီ အဖိုးရယ္ ..တစ္ကယ့္ကို လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ´ဟုေျပာလုိက္ေလ၏ ။ ထုိ႔ေနာက္ အဖုိးအိုသည္ လူငယ္ေလးအားၾကည့္၍ စိတ္ထဲမွ အေတြးတစ္ခုကို ေတြး၍ တစ္ေရြ႕ေရြ႕ တစ္လွမ္းခ်င္း ျမိဳ႕ကေလးဆီသို႔ ဦးတည္လ်က္……ထုိအေတြးမွာ ``ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ လူကေလး…ငါဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ရွာေနခဲ့တဲ့အျပံဳးစစ္တစ္ခုဆိုတာ ဘာမွမသိေသးတဲ့ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ဆီမွာရယ္ …..အရာရာအားလံုးသိၿပီးတဲ့ ဘုရားရွင္ဆီမွာရယ္ပဲရွိၿပီး ..ဒို႔လုိလူေတြအတြက္ မရွွိႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္ခဲ့တာ ..အခုေတာ့ ..ေမတၱာတရားပါတဲ့ လူေလးရဲ႕ အျပံဳးကေလးတစ္ခုက.. အျပံဳးစစ္စစ္ဆိုတာ ေမတၱာတရားပါမွ ဆိုတဲ့သေဘာကို သင္ယူခဲ့ရၿပီ´ဟုျဖစ္ေလ၏။ လူငယ္ေလးသည္ အဖိုးအိုထြက္သြားရာဆီသို႔ အၾကည့္မ်ားလိုက္ပါရင္း ထုိ႔ေန႔ကို အမွတ္ တရျဖစ္ေစရန္ မိမိလက္မွ အေပါစားေရစိမ္ခံ နာရီေလးမွ ရက္၊ လ၊ ႏွစ္တို႔ကို ၾကည့္လိုက္၏။ ထုိေန႔မွာ ``၈ရက္၊ ဇြန္လ၊ ၂၀၁၂´´ပင္…..။ ။

No comments:

Post a Comment