Friday, 23 November 2012


သိမွတ္ဖြယ္ရာ ျမန္မာ့လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္(၁၀၀)..ရဲ့.၇ ၾကိမ္ေၿမာက္....

ႏိုင္ငံအသီးသီးရဲ႕စာေပမွာ အကၡရာအေရအတြက္ ဘယ္ေလာက္ရွိၾကသလဲ
.
ကမာၻ႔ႏိုင္ငံအသီးသီး၌ မွီတင္းေနထုိင္ၾကသည့္ ႏိုင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားေတြအဖို႔ ကိုယ့္ႏိုင္ငံက စာေပအေရး အသားႏွင့္
စပ္လ်ဥ္းၿပီး အေျခခံ ထားရွိရသည့္ အကၡရာစကားလံုးမ်ား ရွိၾကပါသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ဗ်ည္း အကၡရာမ်ား ျဖစ္ၾကပါ
သည္။ ထိုဗ်ည္းအကၡရာမ်ား၌ အသံမရွိပါ။ အသံေပၚထြက္လာေစရန္အတြက္.....

“အီ၊ ေအ၊ အယ္၊ အာ၊ ေအာ္၊ အို၊ အူ၊ အင္၊ အန္၊ အြန္၊ အိတ္၊ အုတ္၊ အိုက္၊ ေအာက္၊ အစ္၊ အက္၊ အတ္၊အြတ္”  အစရွိ
ေသာ အေျခခံသရမ်ားႏွင့္ ေပါင္းစပ္လိုက္မွသာ အသံမ်ား ေပၚထြက္လာပါသည္။ ထိုစကားလံုးမ်ားမွ ေဝါဟာရ မ်ား ျဖစ္
ေပၚလာပါသည္။ ကံ၊ ကတၱား၊ ႀကိယာ၊ ဝိဘတ္၊ သမၺႏၶ၊ နာမဝိေသသန အစရွိသျဖင့္စကားလံုးေဝါဟာရမ်ား ပုဒ္မ်ား ျဖစ္
ေပၚလာၿပီး သဒၵါအထားအသို မွန္ကန္စြာ စဥ္လိုက္လွ်င္ ဝါက်မ်ားျဖစ္လာ ပါသည္။ ဝါက်မွ တစ္ဆင့္ စာပိုဒ္၊ စာပိုဒ္မွ
စာပုဒ္ျဖစ္လာကာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ တိုင္းျပည္ဆိုင္ရာ စာေပမ်ားေပၚထြန္းလာပါသည္။ ယဥ္ေက်းမႈအေနအထားမ်ား တိုးျမင့္
လာပါသည္။

စာေပသည္ ႏိုင္ငံႏွင့္လူမ်ဳိး၊ အေျခတိုးျမႇင့္ေရး၌ အဓိကက်ပါသည္။ စာေပမ်ား ေပၚထြန္းလာရေအာင္ဘာသာေဗဒပညာ
ရွင္မ်ား သဒၵေဗဒပညာရွင္မ်ားသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ခဲ့ရပါသည္။

၎တို႔ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း ေနာက္ဆံုး၌ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကိုယ့္တိုင္းျပည္အလိုက္လူမ်ဳိးအသီးသီး
တို႔၏ ကိုယ္ပိုင္အကၡရာ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ရပါေတာ့သည္။ ဤ၌ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံအသီးသီး ရွိၾကသည့္အနက္လက္လွမ္းမီ ရာကို
ေလ့လာစူးစမ္း တင္ျပရသည္ရွိေသာ္....

၁။ ျမန္မာစာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၃၃)လံုး ရွိ၏

၂။ ဂ်ဴးစာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၂၂)လံုး ရွိ၏

၃။ အီတလီစာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၂၂)လံုး ရွိ၏

၄။ လက္တင္စာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၂၂)လံုး ရွိ၏

၅။ ဂရိတ္စာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၂၄)လံုး ရွိ၏

၆။ ျပင္သစ္စာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၂၅)လံုး ရွိ၏

၇။ ဂ်ာမန္စာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၂၆)လံုး ရွိ၏

၈။ အဂၤလိပ္စာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၂၆)လံုး ရွိ၏

၉။ စပိန္စာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၂၇)လံုး ရွိ၏

၁၀။ အာေရဗ်စာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၂၈)လံုး ရွိ၏

၁၁။ တူရကီစာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၂၉)လံုး ရွိ၏

၁၂။ ႐ုရွားစာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၃၂)လံုး ရွိ၏

၁၃။ အာေမးနီးယားစာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၃၈)လံုး ရွိ၏

၁၄။ တ႐ုတ္စာေပ၌ အကၡရာအလံုးေရ (၅၃)လံုး ရွိ၏

၁၅။ ထိုင္း(ယိုးဒယား) အကၡရာအလံုးေရ (၇၄)လံုး ရွိ၏။
.
.
.
ပံ့သကူသကၤန္းလ်ာ ဘယ္ႏွမ်ဳိးရွိသလဲ
.
ပံ့သကူဆိုသည္မွာ ပါဠိေဝါဟာရ “ပံ့သုကူလ” ဆိုေသာပုဒ္မွ ဆင္းသက္လာျခင္းျဖစ္၏။ ပံ့သကူ၏အဓိပၸာယ္ မွာ “အရွင္
မရွိ စြန္႔ပစ္ထားေသာပစၥည္း၊ သကၤန္း စသည္” ဟု ဖြင့္ဆိုထားပါသည္။ က်မ္းဂန္မ်ားအရဆိုရေသာ္ ပံ့သကူသကၤန္းဆို
သည္မွာ အမႈိက္ပံု၊ သုသာန္စသည္တို႔၌ ပိုင္ရွင္မဲ့ စြန္႔ပစ္ထားေသာ ေျမမႈန္႔၊ ဖုန္မႈန္႔ပမာစက္ဆုတ္႐ြံရွာဖြယ္ေကာင္းေသာ
အဝတ္အပိုင္းအစမ်ားကို ေကာက္ယူေလွ်ာ္ဖြပ္ၿပီး ဖာေထးခ်ဳပ္စပ္ ထားသည့္သကၤန္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။

ဓူတင္ (၁၃) ပါးတြင္ ပံ့သကူဓူတင္လည္း တစ္ပါး အပါအဝင္ျဖစ္၏။ ပံ့သကူေဆာင္ရဟန္းတို႔ႏွင့္ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္
ေသာ ပံ့သကူသကၤန္းလ်ာမွာ (၂၁)မ်ဳိးရွိေၾကာင္း အ႒ကထာမ်ား၌ ေအာက္ပါအတိုင္း ျပဆိုထားသည္ကိုေလ့လာေတြ႔ရွိ
ရပါသည္။

၁။ သုသာန္

၂။ အိမ္ေစ်း

၃။ ခရီးလမ္းမ

၄။ အမႈိက္ပံုစြန္႔ပစ္အပ္ေသာ အဝတ္ပုဆိုးမ်ားဟူ၍ ေလးမ်ဳိး

၅။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား မီးဖြားၿပီး အညစ္အေၾကးမ်ား သုတ္သင္၍ စြန္႔ပစ္ထားအပ္ေသာ အဝတ္ပုဆိုး

၆။ ေရခ်ဳိးဆိပ္၌ စြန္႔ပစ္ထားေသာ အဝတ္ပုဆိုး

၇။ သုသာန္မွျပန္လာ၍ မဂၤလာမရွိဟု စြန္႔ပစ္အပ္ေသာ အဝတ္ပုဆိုး

၈။ မီးေလာင္ေပါက္ရွိ၍ စြန္႔ပစ္အပ္ေသာ အဝတ္ပုဆိုး

၉။ ႏြားစား၍

၁၀။ ျခကိုက္၍

၁၁။ ႂကြက္ကိုက္၍

၁၂။ အနားျပတ္၍

၁၃။ အၿမိတ္အဆာျဖစ္၍ လူတို႔ အသံုးမလိုေတာ့သျဖင့္ စြန္႔ပစ္အပ္ေသာ အဝတ္ပုဆိုး

၁၄။ သေဘၤာသားတို႔ အလံထူထားခဲ့ေသာ အဝတ္ပုဆိုး

၁၅။ စစ္ေျမျပင္၌ အလံထူထားခဲ့ေသာ အဝတ္ပုဆိုး

၁၆။ ေတာင္ပို႔ကို ရစ္ပတ္၍ ယဇ္နတ္ပူေဇာ္ပသေသာပုဆိုး

၁၇။ ရဟန္းတို႔စြန္႔ပစ္ေသာပုဆိုး

၁၈။ မင္းဘိသိက္ခံရာ၌ စြန္႔ပစ္ေသာ အဝတ္ပုဆိုး

၁၉။ ဗဟိဘိကၡဳသကၤန္း

၂၀။ လမ္းခရီး၌ က်အပ္ေသာ အဝတ္ပုဆိုး

၂၁။ သမုဒၵရာလႈိင္းပုတ္၍ ကုန္းေပၚတင္ေနေသာ အဝတ္ပုဆိုး   .... စသည္တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း ေလ့လာတင္ျပအပ္ပါသည္။

.
စာေရးဆရာနႏၵမိုးၾကယ္ရဲ႕   သိမွတ္ဖြယ္ရာ ျမန္မာ့လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္(၁၀၀)မွေကာက္ႏွဳတ္ပါသည္

No comments:

Post a Comment